Aynen de öyle.. Usta şair ne güzel ifade ediyor hayata dair gerçekleri..

Diyor ki..

Yaftası zemzem, şarap dolu ne şişeler gördük;

Özü hicran olan, ne sahteler gördük;

Adına bakıp da, aldanma dostum;

Biz adı İFFET olan, ne KAHPELER gördük...

Dört mısralık şiirdeki bırakın cümlelerin bütünlüğünü, her kelimesi hatta her bir harfi bile, yaşama, günlük hayata dair, ders-i ibret vermektedir

Dün de bu şiiri sizlere aktarmıştık.. çünkü sohbetimizi bu minval üzerine kurmuştuk

***

Muhtevası kapsamlı, derin anlam ihtiva ediyor.. Nitekim birçok kez mevzu ettiğimiz konularda, mana itibariyle, hadiseye cuk diye oturduğu için, dile getiriyoruz

Evet, Yaftası zemzem, şarap dolu ne şişeler gördük ifadesi ve son cümlede yer alan; Biz adı İffet olan ne Kahpeler gördük.

Gerçekten günümüzde toplumumuzun içinde renk değiştirmekle, pozisyondan pozisyona girmekle, bukalemun tarzı ağa ve bey kılığında, nice kuzu postunu giymiş, canavarlar söz konusu

Bukalemun gibi enva-i karaktere sahipler..

Bunlar, cemaatlerde, siyaset dünyasında, kandırma ve aldatma cihetiyle kendilerine yol bulan, kendini pazarlayan, sahtekr, münafıklardır

Ki bunların var olduğu biliniyor..

İşte biz bunları gördüğümüz için; deşifre ediyoruz..

Maskelerini düşürerek, kamuoyuyla paylaşıyoruz

Şiirin son mısrasında yer alan ne kahpeler gördük sözü, hem erkek için, hem de kadın için kullanılmıştır

Özünde, kişinin karakterine atıf var

çünkü, fahişeliğin dik alasını yapmaktan hiç geri çekilmeyen ve aynı şekilde dişi canavar olarak kuzu postuna bürünerek kendine hayatiyet veren ve piyasadaki nice gençleri, insanları, iş çevrelerini aldatan tesettürlü ve İslami kıyafetle kendini biçimlendiren kadınların var olduğu gerçeği tartışılmazdır..

Kimse bunu inkr edemez.

Erkeğin de kahpesi var, kadının da kahpesi var..

İşte bunlar; toplum için en büyük tehdit ve tehlike oluşturmaktadır

Ne yazık ki, inanan gençler veyahut sade ihlslı Müslümanlar, böylesine acubeli yaşama rastladığında, tanık olduğunda dehşete kapılıyorlar..

Ki, maazallah insanı dininden soğutuyorlar

Ne diyordu, Yusuf İslam..

Kendisi İngiliz asıllı bir müzisyen

İslamiyetin şerefiyle şereflenip Müslüman olmuştu..

Ki hala da Müslüman olarak yaşamına devam ediyor

Kendisi bizatihi bir zamanlar Hacca giderken, o Hacdaki fıkhi gerçeklerden ve bilgilerden yoksun tarzdaki yapılan ibadetleri ve Müslümanların yaşam tarzlarını ve çarşı pazardaki insanların alışveriş hayatındaki aldatıcı pazarlama şeklini görünce, tepki koymuştu

Secde edip, Yüce Yaradana şöyle dua edip, tepki vermişti

Allahım sana sonsuz şükürler ve hamdu senalar olsun ki ben bu insanları görmeden evvel Müslüman oldum. Bu insanları İslama intisabımdan önce görseydim, Müslüman olmazdım

İşte bu hal-i isyan durumu, bize her şeyi anlatıyor.

Bilindiği üzre istikamet, dürüstlük, insan hayatının vazgeçilmez ana unsurlarından birisidir ve temel dayanağıdır.

Bu olmadığı takdirde kesinlikle İslamiyete yarar yerine zarar getirir.

Zaman zaman bu köşede bazı önemli konulara açılım getirirken şöyle diyoruz.

Mevcut sistemin, müesses nizamın karıştırdığı halt toplumu tamamıyla dejenere etmiştir ve etmeye devam ediyor.

Elinizi, nereye atarsanız atın, elinizde kalıyor.

Deveye sormuşlar; Senin boynun neden eğridir.

Deve de Benim nerem doğru ki demiş..

Şimdi siyasetin muhafazakr kesimine bakıldığında; Ya Rabbim! Bu hal, bu vaziyet, bu davranış bu ülkeyi, bu milleti, hatta bu iktidar partisini nereye götürür?

Der demez, insan kendini sorguluyor

Siyasete girmeden önce, ama siyasete soyunduğu vakitten başlamak üzere o kirliliğini, şeytaniyetini tersyüz ederek kendini evliya kılığına sokmak ve inanan Müslümanların oylarını alıp meclise girebildikten sonra, gerçek yüz ortaya çıkıyor

Ki iş oradan başlıyor..

İktidar adına, muhafazakrlık adına, mangalda kül bırakmayan, kaba tabirle diyelim boşboğazlıktan başka yaptığı hiçbir şey yok.

Sadece rant, cepçilik, nasıl vurgun yapayım anlayışıyla toplumun karşısına çıkanları görüyoruz.

* * *

Bu itibarla bunu yazarken, YAFTASI ZEMZEM ŞARAP DOLU NİCE ŞİŞELER GÖRDÜK ve BİZ ADI İFFET OLAN NE KAHPELER GÖRDÜK ifadesiyle başladık.

Siyaset dünyasındaki verilen görüntüleri dile getirdik.

Medya lemine de baktığınız zaman, kalemşorların kalemlerinden akıttıkları zehirlerle toplum, gençlik, devlet, ülke ne kadar yanlış ellerle tanıtılıyor, savunuluyor.

Atılan manşetler ve yazılan cümleler tümüyle dayanaksız, mesnetsiz, gerçek dışıyla dopdolu ifadeler.

Ama millet kanıyor, aldanıyor, alıyor, okuyor ve buna uymaya başlıyor.

Ticaret alanına bakıyorsun.

Helal kazanç yerine, yüzde 90ı haramla hayatını geçiştiren nice ticaret erbaplarını görüyoruz.

Faizle, ribayla, hatta işin içine uyuşturucu bile katarak kara parayı nasıl aka çevirme imknını yakalayabilirime meyil ediyor

Ve yaptığı tüm iğrençlikler, ne yazık ki yanına kr kalıyor.

Devleti yönetenlerin yönetim haline bakıyorsun.

Yıllardan beri Cumhuriyet, Demokratik, Laik adıyla kendini biçimlendiren bir sistemin varlığı söz konusu.

Ülke, bu sistemle yönetiliyor.

Bir bütünlük sözde geçerli oluyor.

Ama madalyonun öbür yüzüne bakıldığında, hiç gerçeklerle karşılaşamıyorsun.

Kullanılan siyasi kavram kandırmacalardan ibaret, millete rağmen bir siyasetin varlığı söz konusu

Bunu bu şekilde kabullenmek zorunda kalan millet, ne kadar çare ararsa arasın bir türlü kurtuluş çaresi yakalayamıyor.

Oysaki külliyen, tümüyle yalan.

Cemaatlere bakıyorsun.

Tarikatlara bakıyorsun.

Din adamlarının haline bakıyorsun.

Nereye baksan, nerede ararsan ara maalesef İslamın ihlsına uygun bir ciddiyeti yakalayamıyorsun ve göremiyorsun..

çünkü Benim dinimi savunan, inancımla yaşayan kişi görev başına geçtiği zaman her şeyi tersyüz ediyor.

Araştırıyorsun bir de bakıyorsun ki kişisel vurgun, rant ve yalan ön planda.

Cemaati kandırıp soyma hali ağır basıyor.

Bir de bununla yetinmeyerek o kisve altında rahatlıkla yaşadığı halle büyük bir çürümüşlük uçurumu içinde yuvarlanıp giderken mensubu bulunduğu o cemaatleri de tarikatları da tamamıyla dejenere ediyor, karartıyor, töhmet altına alıyor.

Halk cemaate baktığında; o imamın, o vaazın, o din mensubunun kirliliğini görünce, nerdeyse inancıyla şüpheye düşüyor..

Hele hele hiç hutbe okumayan Ulu Caminin başimamı olunca (!)

çaresizlik içerisinde kıvranıp duruyor bu toplum.

Uyuşturucu o biçim.

Fuhuş sektör haline geldi.

Hatta gelen giden yönetimler imkn tanıyor ve o sektörden vergi alıyor(!) ..

Peki, toplum nerede?

CHPnin tarih boyunca bu millete karşı yaptığı mezalim, antidemokratik uygulamalar yüzünden millet onu defterinden silmiş ve muhafazakrları iktidara getirmiş.

Ama muhafazakrlar da CHPnin dik alasını yapıyor.

Buna da liberal demokrasi adını takıyorlar.

Hlbuki iktidara gelmeden evvel, bırakın liberal demokrasiyi falan, tam tersine Yeniden Hilafeti getiriyoruz pozisyonunda kendilerini gösteriyorlardı

Bu millet, dün nelerle karşılaştı ve bunları nasıl geçirebildi?

Bugün de daha fazlasıyla çok büyük ümitsizliklerle karşı karşıyadır.

* * *

Bakınız, sevgili dostlar.

Dünkü Diyarbakır SÖZ Gazetesinin 10. Sayfasında bir haber okudum.

ŞEYH SAİDE HAKARET EDEN ÖZDAĞ HAKKINDA SUç DUYURUSU başlıklı haber.

Irkçı, faşist, şovmen, Zafer Partisinin lideri durumundaki Ümit Özdağın, Şeyh Saide hakaret etme haberini okurken şunu geçirdim içimden.

Eyvah!

Türkiyede bir demokrasi rejiminin içinde, ırkçılıkla, Turancılık anlayışıyla, faşizan bir tutumla yüzyıl önce vefat eden ve tek parti şeflik ve dipçik döneminin ceberuti haline karşı çıkan Şeyh Saidin o yaşlı haline hakaret etme edepsizliği nasıl sineye çekilebilinir

Öfkelenmemek mümkün mü?

İnsan ne yazacağını bilemez hale geliyor

Doğrusu, adeta kalemim elimde dona kaldı, hareket etmedi ki cümleleri kurayım

Düşünün ya..

Vefat etmiş, gitmiş bir insan.

Ki aynı zamanda mağdur bir insan..

Şeflik ve dipçik döneminde ceberuti bir dayatma ve vesayetçi CHPnin, İsmet Paşanın Başbakanlığı döneminde Türkiye genelinde din adamlarına yönelik yapılan kasıtlı suikastlar halkasına Şeyh Said olayı da eklenmişti.

Bugün, yani yüz yıl sonrasında Ümit Özdağ, partisine de babasının adını koymuş.

Zafer Özdağ.

27 Mayıs 1960 darbesini gerçekleştiren bir vesayetçi.

İşte bu nedenle diyoruz ki; elinizi nereye atarsanız atın elinizde kalıyor

Deve misali her taraf eğri büğrü

Kandırmacalarla, siyasi aldatmacalarla, bırakın yalnız Türkiyeyi, tüm İslam dünyası kendine bir türlü kurtuluş çaresini arayamıyor?

Ki arasa da bulamıyor diye düşünüyoruz.

Ama ümitsizliğe kapılmak da iyi değildir.

Allahtan ümit eder ve İnşallah diyoruz ki bu bunaltıcı haller, siyasetin bu dumanlı havaları ve bu dumanlı havadan faydalanan nice kurtların varlığı son bulacaktır.

Yeniden Türkiye ve İslam dünyası, iman ve İslamın nuraniyetine kavuşacaktır ve tüm bu karanlık odaklarla yapılan mücadele son bulacaktır.

Netice itibariyle, Allahın izniyle zaferle sonuçlanacaktır.

Yarınki yazımızda dünkü Diyarbakır SÖZ Gazetesinin birinci sayfasının sol üst köşesinde yer alan; İşçiler için zam istedi başlıklı haberin detayına odaklanacağız..

Sendika başkanını irdeleyeceğiz..

Yani mevzuyu tüm çıplaklığıyla sizinle paylaşacağız

Bugünlük bu kadar diyelim

En derin saygı ve sevgilerimle.