Görüş Bildir

Zihnimle İstişareler

Reyhan Alkar Karlıdağ

reyhanalkar@hotmail.com

BEYAZ KÜRTLER

Söz konusu birbirimizi dışlamak, ayrıştırmak, yermek olunca edebiyat yapmakta üstümüze yoktur.

Türkçü, Kürtçü, ümmetçi, faşist, yobaz, mukaddesçi, ırkçı, solcu, sağcı, laik, komünist, beyaz Türk, beyaz Kürt vs.

Kavram adı uydurup ötekileştirme sanatı…

Kimlere deniyor beyaz Kürt neden deniyor?  Rahatı yerinde, ticaret dışı konularda siyasete bulaşmaktan çekinen, ben merkezli davranan,

Rant karşılığında bırakın kürtlüğünü, insan değilsin deseler onu da kabul edecek olan Kürt kökenlilere yapıştırılan damgadır.

Zamanında yıllarca Kürt propagandası gütmüş, devrim adına bomba düzenekleri bile hazırlayan adamların siyasilerle işbirliği yaptıktan sonra güzel bir evi, güzel bir işi, güzel bir arabası olup

Kürtlüğünden elini yıkamış olanlar da beyaz Kürt sayılıyor.

Yakın zamanda atlattığımız Diyarbakır da hendek-sur olayları yaşandığı sırada orada savaşan  Kürt kanadından bir mesaj yayılmıştı şehre.

“zengin semtlerde oturan asimile olmuş beyaz Kürtler size de sıra gelecek”

Kulaktan kulağa bir fısıltı ne kadarı doğru bilmiyorum. İlk defa o gün sorgulamıştım ‘ben hangi rengin mensubuyum acaba’

     Bi karara vardım illa ayrıştırılmak isteniyorsa bize çok renk lazım.

Çünkü düşünceler ve icraatlar derya…

Asla şiddet yanlısı olmayıp kürtlüğü ile gurur duyan dilini konuşan, Kürtçe şarkılar dinleyen, eski Kürt geleneklerini hâlâ uygulayan, nenelerin anlattığı Kürt masallarını çocuklarına da anlatan

Panzer taşlamayan, başını alıp dağlara taşlara düşmeyen, provokasyona gelince biz orda yokuz diyen! Kitle hangi renk?

Kürtlerin hakkını savunduklarını ileri sürüp kocaları uyuşturucu kaçakçılığı yapan milletvekilleri hangi renk?

Kendi çocuklarını özel üniversiteler de okutan, Diyarbakır da fakülte civarı villalarda ikamet edip bağlar, fişkaya, Koşuyolu semtlerinde ki çocukları dağlara gönderen sözde Kürt halkı savunucuları hangi renk acaba?

Cezaevlerinde yıllarca haksız yere işkencelere maruz kalan, sebepsiz yere hapiste yatan, bir hırka bir lokmasını Kürtlerle paylaşan yine Kürt halkı savunucularına hangi rengi layık görürler acaba?

Bir güruh daha var, Avrupa’ya kapağı atmış, Kürt devrimci unvanını da almış hava 1500 rahatı keyfi yerinde. Burada ki OHAL ya da sıkıyönetimin oralara ulaşamayacağından emin

Habire bu toprakları karıştırıp Kürtlerin kafasına nifak sokup alevlendirirler.

Savaş çıksa gelmezler, tut ki kürdistan kurulsa gelip yerleşmezler. Tek misyonları gaz vermek bu kitle hangi renk siz karar verin.

Dedim ya çok renk lazım madem illa ayrıştırılmak isteniyor siyah ve beyaz yetmez.

         Kürtlüğünü inkâr etmek gönüllü olarak asimilasyona uğramak başka bir durum kimseyi yargılayacak haddi kendimizde görmememiz lazım.

 kürtlüğünden utanan benimsemeyen zaten aramızda olmasın. Ancak aşağılamanın, öfkenin, hakir görmenin karşısındayım.

Devrimci ruh bir fıtrat meselesidir herkeste olmayabilir.

Hamurunda ırkına sahip çıkmak, dilini konuşmak, kültürünü sürdürmek gibi derdi olmayanlarla uğraşmak yermek, yersizdir.

 

Zannediyorum ki Kürtlerin çektiği acıları hafifletmek, açılan yaraları kapatmak imkansıza eşdeğerdir.

Lakin silahlanmayla, panzerlere taş atmakla, yırtık ayakkabılı çocukları dağlara ölüme göndermekle çözüm sağlanamaz.

Hukuki demokratik, müzakereli yollar var. Biliyorum o yolları tıkıyorlar!

Ama savaşmakla da olmuyor ki, her ülkenin mihenk taşı gençlerdir. Gençleri herhangi kanatta olursa olsun ölüme gönderdikten sonra kimse bana zaferden bahsetmesin.

Evet, Kürtlerin yarısından fazlası şiddete ve teröre karşı hiçbir ana evladını kurda kuşa yem etmeye razı değil.

Bu yüzden bazı kitlelerin beyaz, gri, asimile yaftasına maruz kalınıyor.

Bir noktaya daha değinmeden geçmeyelim. Koyu düşünen Kürtlerin direnişi, topu tüfeği can sıkıntısından ortaya çıkmadı.

Özellikle 80 darbesinden sonra hükümet kılıklı haydutlar Kürtlerin canına okudular.

Köyler mi yakılıp yıkılmadı, Kürtçe konuşmak mı yasaklanmadı, bir nesil aileler çocuklarına kütçe isim koyamadı.

Hiç suçu olmayan binlerce insan faili meçhul cinayetlere kurban gittiler.

Sırf kütçe şarkı söylediği için tutuklanıp cezaevlerinde işkencelere maruz bırakıldı insanlar.

 40 defa kapatıldı Kürt partileri… iste bugün savaşmak isteyen karanlık düşünen Kürtçüler o yıllarda bunca acıyı yaşayan canların, evlatları, yeğenleri, kardeşleri…

Bizi yıllarca yok saydılar, ötekileştirdiler, dışladılar birde biz birbirimizi renklere bölüp ayrıştırırsak  (ki beklenen de budur, nece olur halimiz)

Şiddetten uzak, insanlığa ve vicdana yakın düşünce farklılıklarımız bırakın bizim zenginliğimiz olsun ayrışma sebebimiz değil.